Szkoła Smith & Schmidt nie jest zwykłym pośrednikiem, który oferuje kursy za granicą.
Umowy o partnerstwie podpisywane są po przeprowadzeniu wizytacji szkoły zagranicznej, która obejmuje ocenę standardów nauki:
programu, nauczycieli, wyposażenia oraz zakwaterowania i zajęć pozalekcyjnych.
Zawarte porozumienia pozwalają nam oferować kursy po cenach niższych niż zakupione bezpośrednio we współpracujacych z nami szkołach.

Aktualnie współpracujemy z 5 szkołami:
Kliknij na mapę aby zobaczyć informacje o wybranym mieście
 
Zamknij

Wiedeń, Austria







Wiedeń - stolica Austrii, jest największym miastem, politycznym i kulturalnym centrum kraju, położony nad Dunajem, na krańcu Lasu Wiedeńskiego. Liczy 1 612 000 mieszkańców.

Został założony ok. 500 r. p.n.e. jako osada celtycka. W 15 r. p.n.e. stał się rzymskim posterunkiem granicznym. Prawa miejskie uzyskał w 1221 r., stając się jednym z największych
i najważniejszych miast Rzeszy Niemieckiej, a po jej upadku – stolicą Cesarstwa Austriackiego,
a następnie Austro-Węgier. W 1918 r. stał się stolicą Republiki Austrii.

Historyczne centrum miasta, pełne zabytków ze wszystkich epok historycznych z przewagą
XIX-wiecznego historyzmu i secesji przełomu XIX i XX w., zostało w 2001 r. wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Ze względu na bogactwo atrakcji, należy do najchętniej odwiedzanych miast Europy.

Warto zobaczyć:
  • Gotycka Katedra św. Szczepana (niem. Stephansdom) jest jednym z najcenniejszych zabytków sakralnych w Wiedniu. Budowla kościoła związana jest ściśle ze staraniami Babenbergów
    i Habsburgów o własne biskupstwo wiedeńskie. Budowa tego kościoła zakończyła się w 1276 roku. Przebudowa w stylu gotyckim rozpoczęła się w roku 1304. Ratusz (niem. Wiener Rathaus) zbudowany w stylu neogotyckim w latach 1872-1883 został zaprojektowany przez Friedricha von Schmidta.
  • Kolumna Morowa (niem. Pestsäule) wzniesiona w stylu barokowym, zbudowana została
    z polecenia Leopolda I na pamiątkę ocalenia go od epidemii dżumy w 1679 roku. Pomnik przedstawia Trójcę Świętą.
  • Budynek Parlamentu, od początku pełni swą ustawodawczą funkcję. Attyka przyozdobiona jest marmurowymi figurami przedstawiającymi uczonych i starożytnych mężów stanu. W środkowej części budynku znajduje się Sala Kolumnowa i Sala Przyjęć z galerią portretów.
  • Kościół św. Ruprechta (niem. Ruprechtskirche) to najstarszy kościół Wiednia będący niegdyś wielokrotnie rekonstruowany i przebudowywany. Nawa główna i niższe piętra wieży pochodzą
    z XI w. Pierwotnie służył rybakom i żeglarzom, którzy modlili się w nim o pomyślną podróż.
  • Kościół św. Karola Boromeusza (niem. Karlskirche) jest bogato zdobioną budowlą reprezentującą styl barokowy. Kościół zbudowany na polecenie przez Karola VI, po ostatniej
    z kilku epidemii dżumy, które nawiedziły Wiedeń. Budowa trwała w latach rozpoczęto w 1716-1737, architektem był Johann Bernhard Fischer von Erlach. Kościół wzniesiono na planie elipsy połączonej z krzyżem greckim. W centrum fasady, na osi z kopułą, umieszczono portyk, flankowany przez dwie kolumny (dzwonnice) pokryte spiralnie biegnącymi płaskorzeźbami.
  • Kościół Wotywny (niem. Votivkirche) wybudowany w latach 1855-1879 i ufundowany przez cesarza Maksymiliana. Architekci wzorowali się na francuskich katedrach gotyckich z XIII wieku. Ta okazała, trójnawowa bazylika z transeptem i wielobocznie zamkniętym prezbiterium i dwu wieżową fasadą posiada bogate detale architektoniczne: sterczyna, pinakle, kwiatony, maswerki
    i łuki oporowe. Kościół nakryty jest wysokimi dachami dwuspadowymi pokrytymi glazurowaną kolorową dachówką, analogiczną do dachów katedry wiedeńskiej. Dwie potężne wieże kościoła liczą po 99 metrów wysokości.
  • Pałac Schönbrunn (niem. Schloss Schönbrunn), będący niegdyś letnią rezydencją cesarską.
    Za czasów Marii Teresy, został przebudowany w stylu francuskim. To właśnie tu urodził się i umarł Franciszek Józef I, a w 1918 roku podpisał rezygnację z udziału w rządach Karol I. Belweder pełniący funkcję zespołu pałacowo-ogrodowego, który za swoich czasów był letnią rezydencją księcia Eugeniusza.
  • Pałac Kinskich (niem. Palais Kinsky) wzniesiony stylu barokowym związany jest z rodem Kinsky, który to jest właścicielem pałacu od roku 1784. Pałac wybudowany został w latach 1713-1719 przez Johanna Lucasa von Hildebrandta. Miejsce urodzin dn. 7 maja 1763 r. ks. Józefa Poniatowskiego.
  • Posiadający długą historię Pałac Hofburg, był dawnym rezydencją cesarską pełniącą funkcję pałacu zimowego. Budowa rozpoczęła się w XIII wieku, w kolejnych epokach budynek był wielokrotnie przebudowywany.
  • Wiedeński Prater, największy park publiczny w środkowej Europie i jeden z największych na świecie. Park zajmuje około 1700 ha. W 1766 roku cesarz Józef II udostępnił mieszkańcom. Niegdyś były to tereny łowieckie Habsburgów. W parku znajduje się lunapark, który obecnie jest jednym z najpopularniejszych miejsc w Europie i jest również to największy europejskie wesołe miasteczko. W lunaparku znajduje się około 280 atrakcji.
Zamknij
Zamknij

Cahirciveen, Irlandia




Cahirciveen (irl. Cathair Saidhbhín), czasem pisane Cahersiveen, Caherciveen lub Cahirsiveen – niespełna 6-tysięczne miasteczko w hrabstwie Kerry. Znajduje się ono na południowym krańcu Półwyspu Iveragh na południowo-zachodnim wybrzeżu Irlandii w pobliżu Valentia Island.
Leży nad rzeką Fertha i na zboczach górskich Beentee.

Znajduje się tu jedyny w kraju kościół, który poświęcony jest osobie świeckiej - Danielowi O'Connellowi, który urodził się w właśnie w Cahirciveen. Ten irlandzki polityk i przywódca narodowy (1775-1847) był zwolennikiem dążenia do niepodległości drogą parlamentarną.
Odegrał główną rolę w osiągnięciu równouprawnienia przez katolików (1829), dzięki któremu zyskali oni prawo do głosowania i obejmowania urzędów państwowych.
Nie udało mu się jednak osiągnąć swego głównego celu – uzyskania dla Irlandii autonomii.

Cahirciveen leży na widokowej trasie zwanej Ring of Kerry. Droga ta została tak nazwana, ponieważ przypomina pierścień o długości 180 km otaczający najwyższe góry na Zielonej Wyspie.

Jest to niesamowite połączenie gór i morza półwysep Iveragh. Sceneria jest zaskakująca,
w pewnych miejscach można zobaczyć górskie ściany które schodzą wprost do morza tak jak przy błękitnej zatoce zaraz za Tralee. Przejeżdżając przez środek półwyspu napotykamy wąskie
i strome górskie dróżki. Odważni mogą zboczyć z głównych tras i zobaczyć trochę dzikiej irlandzkiej natury. Zamknij
Zamknij

Limerick, Irlandia







Limerick (irl. Luimneach) – 110-tysięczne miasto w środkowo-zachodniej Irlandii), położone nad estuarium rzeki Sionna (Shannon), 195 km na zachód od Dublina. Ośrodek administracyjny Hrabstwa Limerick. Trzecie największe pod względem ludności miasto Republiki Irlandii.

W X w. wikingowie wylądowali na wyspie Inis Sibhton (obecnie Kingstown w dzielnicy Englishtown), blisko wschodniego brzegu, między głównym korytem rzeki Shannon a odnogą zwaną Abbey River. Założyli w tym miejscu port, który wykorzystywali jako bazę podczas walk prowadzonych przez 100 lat z rodowitymi Irlandczykami. Wikingowie tracili stopniowo inicjatywę militarną, a w 1014 r.
w bitwie pod Clontarf zostali pobici przez irlandzkiego króla Briana Boru. Wojska irlandzkie wkrótce zdobyły i spaliły samo miasto. Większość wikingów została na miejscu i zaczęła się asymilować
z ludnością gaelicką. Sytuacja Limerick nie uległa jednak poprawie, gdyż w czasie walk między samymi Irlandczykami miasto było wielokrotnie niszczone. Okres względnego spokoju nastąpił
pod koniec XII w., gdy przybyli Normanowie.

Nowi władcy rozbudowali miasto i otoczyli je murami obronnymi. W 1210 r. na uroczystości związane z ukończeniem budowy King John Castle do Limerick zawitał król Jan. Wysokie mury oddzielały mieszkańców od ludności gaelickiej, która osiedliła się po drugiej stronie Abbey River, dając zaczątek nowej dzielnicy Irishtown. W XIV w. w Irlandii wybuchło powstanie. Limerick ucierpiało podczas napadów irlandzkiego króla Edwarda Bruce’a, ale prawdziwą klęskę przyniósł szturm wojsk Cromwella dowodzonych przez H. Iretona pod koniec lat 40. XVII w. Okres nieszczęść skończył się dopiero w 1689 r., gdy rozstrzygały się losy jakobitów.

W 1690 r. po klęsce nad rzeką Boyne niedobitki armii Jakuba II schroniły się w Limerick. Gdy pod murami zamku zjawiła się armia Wilhelma Orańskiego, jakobici postanowili walczyć do upadłego. Obroną dowodził wybitny irlandzki wódz Patrick Sarsfield, nie miał jednak szans, więc poddał się
3 października 1691 r. Zawarto traktat pokojowy, ale Anglicy nie dotrzymali większości jego warunków. Traktat gwarantował katolikom swobody religijne i nienaruszalność majątków.
Po kilku zaledwie miesiącach Anglicy wprowadzili jednak surowe prawa antykatolickie. Niezadowolenie mieszkańców było tak wielkie, że przez 60 lat ryglowano na noc wszystkie miejskie bramy.

Traktat podpisano prawdopodobnie na Treaty Stone (kamień Traktatowy), który spoczywa na cokole przy zachodnim krańcu Thomond Bridge (most Thomond) dokładnie na wysokości zamku króla Jana. Złamanie postanowień traktatu stało się dla Irlandczyków symbolem wiarołomności Anglików. Zdaniem niektórych historyków, już wtedy został zahamowany rozwój miasta.
Limerick i Irlandię opuściło na mocy traktatu około 14 tys. obrońców, wydarzenie przeszło do historii jako Odlot Dzikich Gęsi.
Żołnierze irlandzcy zmuszeni do opuszczenia kraju podejmowali przez setki lat służbę na różnych dworach europejskich. Kierowali się zazwyczaj jedną myślą: „byle z kim, ale zawsze przeciwko Anglikom”. „Dzikie Gęsi” symbolizowały tęsknotę za domem rodzinnym i niosły nostalgiczne przesłanie, że rozrzuceni po świecie Irlandczycy, tak jak dzikie gęsi wrócą w końcu do domu.

Głównym motorem napędowym gospodarki w mieście była do niedawna fabryka Dell, produkująca komputery. W 2009 roku Dell przeniósł produkcję do Łodzi. Istnieje tu wiele przedsiębiorstw związanych z rolnictwem, a miasto jest znane z produkcji szynki i bekonu. Jest również ośrodkiem handlowym i uniwersyteckim.

Do najważniejszych zabytków należą katedry: St. Mary i St. John oraz zamek króla Jana (King John's Castle) z XII wieku.

Zamknij
Zamknij

Edynburg, Szkocja






Edynburg (ang. Edinburgh) - półmilionowe miasto w Wielkiej Brytanii; od 1532 roku stolica Szkocji
i siedziba szkockiego parlamentu. Od 1583 miasto uniwersyteckie. Obecnie znajdują się tu dwa uniwersytety i politechnika. Edynburg zaliczany jest do najpiękniejszych miast świata.

W samym centrum miasta, na wulkanicznej skale, wzniesiono zamek Edinburgh Castle. Znajdująca się tu The Witches’ Well (Studnia czarownic) upamiętnia miejsce, w którym pomiędzy 1479 a 1722 spalono na stosie ponad 300 kobiet oskarżonych o czary. Na zamku znajduje się też Honours of Scotland - skarbiec kryjący szkockie klejnoty królewskie oraz Kamień Przeznaczenia (Stone of Destiny), na którym koronowani byli wszyscy królowie szkoccy.

Od zamku w dół, w stronę wygasłego wulkanu zwanego Fotelem Króla Artura (Artur's Seat), ciągnie się stare miasto, ze swoją główną ulicą The Royal Mile. Przy Królewskiej Mili znajduje się Scotch Whisky Heritage Center z imponującą kolekcją słynnego trunku. The Royal Mile prowadzi od zamku do Holyrood Palace - oficjalnej rezydencji Królowej.

Miasto słynie z licznych corocznych imprez i festiwali, z których najsłynniejszym jest Edinburgh International Festival, odbywający się w sierpniu. Do stolicy Szkocji przybywa wtedy około miliona osób.

Przy głównej ulicy Edynburga - Princes Street - stoi 60 metrowy pomnik Waltera Scotta, autora m.in. powieści "Waverley", "Rob Roy" czy "Ivanhoe". Na ich kanwie powstały znane filmy.
Ze wzgórza Calton Hill spogląda na miasto ze swojego pomnika admirał Nelson. Oryginalnym pomnikiem jest posążek Bobbiego - psa, który po śmierci swego pana, konstabla policji, któremu towarzyszył w czasie patroli - przez 14 lat przychodził codziennie na jego grób.

Kaplica w Rosslyn często zwana Katedrą Kodów, znajduje się w Szkocji siedem mil na południe od Edynburga, gdzie kiedyś stała starożytna świątynia Mithraic. Zbudowana przez templariuszy
w 1446 roku, kaplica jest pokryta oszałamiającą mozaiką symboli zapożyczonych z tradycji religii żydowskiej, chrześcijańskiej, egipskiej, masońskiej i pogańskiej
. Tak zaczyna się opowieść
o kaplicy w bestsellerze Dana Browna "Kod Leonarda da Vinci". Jeszcze dwa lata temu kaplicę odwiedzało 38 tys. turystów rocznie; w zeszłym roku było ich już niemal 100 tysięcy!

Trzeba zobaczyć:
  • Zamek Edinburgh Castle
  • Royal Botanic Garden, Edynburg - Królewski ogród botaniczny
  • The Real Mary King’s Close, Edynburg - świat XVI-XIX wiecznego Edynburga
  • Museum of Scotland, Edynburg - Narodowe Muzeum Szkocji
  • Our Dynamic Earth, Edynburg - Muzeum Ziemi z interaktywnymi wystawami
  • The Queen’s Gallery, Palace of Holyroodhouse, Edynburg - Królewskie zbiory sztuki
  • Museum of Edinburgh
  • The Scottish National Galleries

Więcej informacji o Edynburgu - oczywiście w języku angielskim :)
www.edinburgh.gov.uk, www.edinburgh.org, www.edinburghguide.com, www.lonelyplanet.com, www.auldedinburgh.co.uk, www.visitscotland.com, www.edinburgholdtown.org.uk, www.edinburgh-festivals.com, www.edinburghairport.com. Zamknij
  • Hamilton School of English - szkoła dla młodzieży w wieku 12-18 lat, działa na bazie najbardziej prestiżowej szkoły dla chłopców w Szkocji - Merchiston Castle School. Program pobytu obejmu je całodzienne zajęcia: lekcje, warsztaty, gry, wycieczki. Szkoła ma akredytację British Council.
    Zobacz więcej informacji o szkole
Zamknij




Hamilton School of English, oferująca kursy wakacyjne dla młodzieży 12 - 18 lat, działa na bazie najbardziej prestiżowej szkoły dla chłopców w Szkocji - Merchiston Castle School.

Zabudowania szkolne zlokalizowane są w południowo-zachodniej części Edynburga, w odległości 20 minut jazdy autobusem miejskim od centrum miasta. Wyposażenie Merchiston Castle School obejmuje jasne, przytulne, nowocześnie wyposażone klasy, halę sportową, boiska do różnych gier (w tym do piłki nożnej, tenisa, golfa), kryty basen, salę teatralną ze sceną. Dokumentują to zdjęcia dostępne są pod adresem: http://www.mcsch.co.uk/Overview/campus.html

Szkołę Hamilton School of English prowadzi od ponad 10 lat pani Julia Darling, która osobiście dba o każdy aspekt jej funkcjonowania: aprobuje po dokonaniu inspekcji wybrane przez personel rodziny goszczące, przydziela uczniów do poszczególnych rodzin, akceptuje program i harmonogram zajęć. Jako wieloletnia nauczycielka, a zarazem matka kilkunastolatków, doskonale rozumie obawy rodziców i zna potrzeby młodych ludzi przebywajacych zdala od domu rodzinnego. Szkoła posiada akredytację British Council.

Aby spełnić wszystkie postawione założenia funkcjonowania szkoły liczba uczestników kursów wakacyjnych nie przekracza 100 osób. Uczestnicy pochodzą z ponad 10 krajów.

Zasadą zakwaterowania u rodziny goszczącej jest zamieszkiwanie u dwóch osób różnej narodowości. Jednak na specjalne życzenie może mieszkać razem rodzeństwo czy przyjaciele.

W czasie kursu Julia Darling lub ktoś inny z personelu szkoły pełni 24-godzinne dyżury tak, aby być w razie potrzeby do dyspozycji uczniów.

Wizytację szkoły przeprowadziłam w marcu 2006. Na podstawie rozmów z Julią Darling, przeprowadzonych obserwacji, zapoznaniu się z warunkami zakwaterowania u rodzin goszczących, wybrałam spośród kilku innych szkół wspołpracę z Hamilton School of English. Wydaje mi się być interesującą propozycją dla młodzieży w wieku 12-18 lat.

Byłam, widziałam, zachęcam

Małgorzata Czerwińska dyrektor smith & schmidt

  • ECS Scotland - szkoła dla osób pełnoletnich. Grupy liczą maksymalnie 5 osób. Oprócz kursów General English prowadzone są także kursy zawierające słownictwo specjalistyczne z dziedziny biznesu, medycyny, prawa, edukacji i turystyki. Szkoła ma akredytację British Council.
  • Asana School of English - szkoła dla młodzieży w wieku14-20 lat, działa na bazie Caherciveen Community College. Program pobytu obejmuje całodzienne zajęcia: lekcje, zajecia sportowe, gry, wycieczki, naukę tradycyjnych tańcy irlandzkich. Szkoła ma akredytację MEI Relsa.
  • ActiLingua Academy - szkoła zarówno dla młodzieży jak i dorosłych. Lokalizacja szkoły w Wiedniu powoduje, że nauce towarzyszy bardzo rozbudowany i atrakcyjny program kulturalny i turystyczny. Podobnie jak i nasza szkoła ActiLingua Academy jest centrum egzaminacyjnym ÖSD.